🍁 အလုံးစုံ ပျက်စီးရေးသို့

.

          

မြန်မာတချို့ရဲ့

မိစ္ဆာဒီဌိ အယူလွဲမှုဟာ

အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်

အစွန်းတဖက်ကိုရောက်သွားခဲ့လေပြီ၊

မတတ်နိုင်သူတွေအတွက်

အဝစား '၅၀၀' ဆိုင်တွေကို

စစ်အစိုးရထောက်ပံ့သူတွေဆိုပြီး

အထောက်အထားမဲ့ ပုဒ်မတတ်ပြီး

အကြမ်းဖက်ဖို့ ဆော်ဩနေတာတွေ့ရသလို

မနေ့က မီးလောင်သွားတဲ့

စက်ရုံတခုကိုလဲ စစ်ဖက်နဲ့ဆက်စပ်သူလို့

စွပ်စွဲပြီး၊ လှုံ့ဆော်ထားတာတွေ့ရတယ်၊

စက်ရုံပိုင်ရှင်က အာမခံထားပါလိမ့်မယ်

များစွာသော

ဝန်ထမ်းတွေ အခက်အခဲဖြစ်ကြရပါပြီ

သူများပျက်စီးတာကို

ဘာကြောင့်များ ဝမ်းမြောက်နိုင်ကြရပါသလဲ ?

ကိုယ့်ဘဝရော

ဘာကြောင့်အဖျက်သမားဘဝကို

ရောက်နေရပါသလဲဆိုတာကိုရော

ပြန်တွေးမိကြပါသလား ?

အဝစား '၅၀၀' မှာ

ဘယ်သူဌေးမှမစားကြပါဘူး

မရှိတဲ့ အခြေခံလူတန်းစားတွေသာ

စားကြရလေတော့..

အဲ့ဒီဆိုင်တွေကို အကြမ်းဖက်လို့

ဆက်မဖွင့်နိုင်ရင်...

အများစုဖြစ်တဲ့ အခြေခံလူတန်းစားတွေပဲ

နစ်နာကြမယိဆိုတာကိုလဲ

တွေးမိကြပါသလား ?

ကိုယ့်ကြောင့်

အများနစ်နာမှုဖြစ်စေတာမျိုးဟာ

အင်မတန်ကြီးမားတဲ့ အကုသိုလ်ပါ

အခုဘဝတွင်သာမက

သံသရာပါတဲ့ မဟာအကုသိုလ်ကြီးမျိုးဖြစ်လို့

ပြန်စဉ်းစား သုံးသပ်ကြသင့်ပါတယ်။